تبليغاتX
خــــــــدایـــا ... قلبــــــم را عصـبــــــ کشــــی کــــــرده ام ،دیـــگـر نهـــــ از ســـــردی نگـاهــــــی مـی لـرزدو نـهـــ از گـرمـی آغــــوشـــــی مـی تـــــپــــــــد.. بـــه مــن " قــول " بــده در تـمــام ســـالــهــایـــی کـــه بـــاقــــی مـــانــده تـــا ابــد . . . مــواظــبـــ خــودتـــ بــــاشـــی . . . شاید من نباشم کــه یــــادآوری اتــــ کـنَــم ...هیــس ! كــــمی آرامــــتـــر تنـــــها شــــو بی صـــــدا تــــر بـــشــــكــــن آهــــســــتــــه تـــر سراغـــــش را بگـــــیـــــر مـــمــــكــن است بــــیـــدار شــــود وجــــــــدان نــــــداشتــــــه اش ! . ..... دوستِ من سلام ...........

JavaScript Codes ღღღஜஜبـــــــ ــهــــار ِ منஜஜღღღ
































ღღღஜஜبـــــــ ــهــــار ِ منஜஜღღღ

✿قاصدک کاش نگویی که خبر یادت نیست✿✿من به خط و خبری از تـــو قناعت کردم ✿

مدتهاستــــ

چتـــ ــر منطق را بر ســـ ــر گرفتـــــ ـه ام!

تا باران "عـــــ شــــ  ـق  تـــــــــــــو " را

تجربــــ ـه نکنم!

ديگر توان مقابلــــ ـه با

تبـــ و لرز

برايـــ ــم باقيـــ نمانـــ ـده استـــ!!!

 

تمام شـــ ــــعرهای عاشـــ   ــقانه جهان

شبیه تـــــــــــــو اند

تـــــــــــــو اما پشت استعـــاره ای ایســـتاده ایی

که به ذهـــن هیچ شــــاعری

نخواهد رسید!

 

ای کاش که در نیمه ی این راه

فریاد نمی زدی که بــَـــ ــــرگرد...!

ای کاش که این قصه نمی شد!

ای کاش شبانگاه که می شد

این پنجره تا صبح سحر باز نـــــمی ماند!

حســـ ـــرت زده ای بر لب این پنجره ای کاش

با یـــ ـــاد دو چشمان تـــــــــــــو آواز نمی خواند!

ای کـــاش کلاغی که فرورفت در افاق

در باغــــچه کوچک تـــــــــــــو باز نشیند!

تا از طرف مــــــــن ،سر فرصت دوسه باری

آشفتگی حال تـــــــــــــورا خوب ببیند!

ای کاش که این ابر که مهمان شده در شهر

تا شهر تـــــــــــــو رقصنده و طناز بیاید!

هر گاه که تـــــــــــــوخیره شوی بر دل این ابر

باران وفــــاداری مــــــــــــــن بر تـــــــــــــو ببارد!

ای کاش دوبـــــــاره برسد لحظه دیــــ ـــــدار

ویــــرانــــه شود این همه آشفتــــ ـــــگی و درد!

ای کـــ ــــاش...

 فریــــــاد نمی زدی که بــــــرگرد...!

قلم زده در یکشنبه 1391/02/24روزگذرایام 0:0Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒستارهِ تنهای غروبƸ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ|

جهنـــــمی بپــــا میـــکند

دلــــــم

وقـــــتی

شـــــــعری بیــــــاید و

تـــــــــــــــــو

میــــــان آن نبــــاشــــی!

 "خوشبختي"

غزلي است

که براي چشمهاي

تـــــــــــــــــو

سروده شده....

من وزن و قافيه ام را باخته ام

که سپيد مي نويسم......

 

دل خوشم با غزلی تازه همینم کافی ست

تـــــــو مرا باز رساندی به یقینم کافی ست

قانعم،بیشتر از این چه بخواهم از تـــــــو

گاه گاهی که کنارت بنشینم کافی ست

گله ای نیست من و فاصله ها همزادیم

گاهی از دور تـــــــو را خوب ببینم کافی ست

آسمانی! تـــــــو در آن گستره خورشیدی کن

من همین قدر که گرم است زمینم کافی ست

من همین قدر که با حال و هوایت گهگاه

برگی از باغچه ی شعر بچینم کافی ست

فکر کردن به تـــــــو یعنی غزلی شور انگیز

که همین شوق مرا، خوب ترینم! کافی ست ...

قلم زده در شنبه 1391/02/16روزگذرایام 16:20Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒستارهِ تنهای غروبƸ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ|

راديو ميــــــ گويد:

آمارتصــــادفات خيــــلى بالاســ ـــت!

پس چـــ ــــرامـــ ـن تــــ ـصادفأهم تـــــــــــو
رانــــميــ بينــــم؟

بـــــازهم آماردروغ؟!

 وقتى كسى تـــــــــــورا عاشقانه دوست دارد

شیوه بیان اسم تـــــــــــو درصداى او متفاوت است!

و تـــــــــــو...
 مى دانى كه نامــــت درلبهاى او ایــــمن است!

ای که روی تـــــــــــو، بهشت دل و جان است مرا!

ای که وصل تـــــــــــو مراد دل و جان است، مرا!

چون مراد دل و جانم، تـــــــــــویی از هردو جهان

از تـــــــــــودل برنکنم، تا دل و جـــــان است مرا

می‌برم نام تـــــــــــو و از تـــــــــــونشان می‌جویم

در ره عشق تـــــــــــو تا، نـــام و نشان است مرا

دم ز مــــــهرتـــــــــــوزنم، تا ز حیاتم باقی است

وصف حسن تـــــــــــوکنم، تا که زبان است مرا

مـــن نه آنم که بخود، ازتـــــــــــوبگـــــردانم روی

می‌کشم جور تـــــــــــو تا، تاب و توان است مرا

گرچه از چشم نــــــــهانی تـــــو، خیــــــال رخ تــو

روز و شب، مونــــس و پیــــدا و نهان است مرا

تـــــــــــو ز من فارغ و آسوده و هر شب تا روز

بر سر کــــوی تـــــــــــو، فریاد و فغان است مرا

زانده شوق تـــــــــــو و محنت هجر تـــــــــــومپرس

که دل غمـــــزده جـــــانـــا، به چه سان است مرا

دیده تا، قامت چون ســـــرو روان تـــــــــــو بدید

همه خـــــون جـــــگر از، دیده روان است مرا

می‌کند رنـــــگ رُخـــــــم، از دل پر زار بیــــان

خود درین حـــــال، چه حاجــــــت به بیان است مرا؟

در اسارت نفس های  تـــــــــــو

غرق می شوم

هوای خیالت

هوای زندگیست... 

دوستت دارم

قلم زده در جمعه 1391/02/08روزگذرایام 22:0Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒستارهِ تنهای غروبƸ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ|

"دوست داشتن تــــــــــــو تا ابد"

بهترین کادو خودم به خودم

به مناسبت تولد امسالم ....! ...

 

 

هوا سرد است!

دلها بارانی!

وقت خانه تکانیست!

برخیز صدای چلچله می آید!

فضای خانه شیدایست.

بوی تازگی

ترنم لحظه های با تــــــــــــوبودن در این چند سال!

آه...

خستگی ام را از تن برون خواهم کرد!

زیر چتر سبز تــــــــــــو تولدی دوباره!

بشتاب بسوی من!

آغوشم هلهله تــــــــــــو را سر داده است!

چشمانم به در دوخته شده اند!

شمع های کیک تولدم

نفسهای تــــــــــــو را برای خاموش

شدن می خواهند!

بهترین هدیه تولدم

عاشقانه

 دوستت دارم. ...

 

قلم زده در شنبه 1391/02/02روزگذرایام 1:0Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒستارهِ تنهای غروبƸ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ|

ایـــن بـــــار

میـــــ نویــــــسمت…

 تـــــــ ـــــو ” را میان اصـــــطحکاک مداد و کاغذ

گیر خواهـــــم انداخت

شاید اینگونه بشودتـــــــ ـــــو را

” تجربه ” کرد…!!!
 

 

شــعرم که (تـــ  ـــــــــــــــو)باشی..

هم وزن دارم ،

هم قافیه را نباخته‌ام ...!

خرابـتــــــ می شوم امشب نگاهم می شوی آیا . . .

زمین خوردم برایتــــــ تکیه گاهم می شوی آیا
. . .

سرم بر سنگ این دوران نشاید خورد بی مشکل


تویی مشکل و تنها اشتباهم می شوی آیا
. . .

نه امضایی -نه مُهری- بی سوادم کوچه بازاری

برایم دین و ایمانی گواهم می شوی آیا . .

به دنبالتــــــ کشاندی دل بریدم از جهانی دل

شدم آواره ای بی کس پناهم می شوی آیا . . .

نشستم در بَرتــــــ امشب به حکمت سر نهادم من

ندارم برگه ای پنهان تــــــــــــــ ــــــــــو شاهم می شوی آیا؟؟؟

قلم زده در پنجشنبه 1391/01/24روزگذرایام 23:23Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒستارهِ تنهای غروبƸ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ|

فاصـــــ ــله تان را با آدمـــها حفظ کنـــید!

 از یــــک جایی به بعـــــد آدمها،

تــــ ـــاوان دوری آرزوهـــــایشان را از نزدیکی شــــــما می گیرند.

 تـــــ ــــ ــو صــــ ــــادقانـــه

دروغ بـــ ـــگــو

م ــــ ـــن عــــاشقانـــه

کـــاری خواهم کــرد

"مــــــــ ـــ ـاه"

همـ ـــــــ ــیشه پشت ابــــــر بماند!!

 


تمام "امن يجيب" های دلـــم را
گره زده ام به کلمـــاتت
و روانــہ ی آسمــــــــان کرده ام
من مطمــئنم
خــدا تـــ ـو را براي دلـــم نگــہ
می دارد...
 
 

پيچيده باز ، عطر نگاهي به خانه‌ام!
گل مي کند دوباره تب شاعرانه‌ام!

از هر طرف به سوي من انگار مي‌وزي !
چون ماه بر عبور غريب شبانه‌ام

در ساحل نگاه تـــــــواز ياد رفته‌اند!

افسانه‌هاي تلخ شب جاودانه‌ام!

با چلچراغ چشم  تـــــــو بيدار مي‌شوم!
اي صبح تابناک من اي بي‌کرانه‌ام !

آتش‌فشاني از نفس گرم  تـــــــو، چنين
آتش زده تمام زمين و زمانه‌ام

از شوق  تـــــــو، دوباره ، ببين آب مي‌شود!
اين تکه‌هاي يخ زده ي بي نشانه‌ام!

مثل انار سرخ ترک خورده ؛ چشم من
تقديم  تـــــــوست اين گهر دانه دانه‌ام!

 

قلم زده در پنجشنبه 1391/01/17روزگذرایام 17:28Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒستارهِ تنهای غروبƸ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ|

 

زندگے شبیه شعرے است

قافیه هایش با من

تــ♥ــو فقط

همیشه

ردیف باش...

 

رسم وفاداری را از گل بیاموز...

چون بر هر شاخه گلی بچسبد بر همان شاخه می میرد...

 

زچشمت اگرچه که دورم هنوز ، پر از اوج و عشق و غرورم هنوز

اگــر غصه باريد از مـاه و سال  ،به ياد گذشته صبورم هنوز

شـکستند اگر قاب یــاد مــرا،دل شيشه دارم بلورم هنوز

ســفر چاره دردهايم نـشد ، پر از فکر راه عبورم هنوز

سـتاره شدن کار سختی نبود ، گذشتم ولی غرق نورم هنوز

پــر از خاطرات قشنگ توام ، پر از ياد و شوق و مرورم هنوز

اگر کوک ماهور با ما نســاخت  ،پر از نغمه پاک شورم هنوز

«قبول است عمر خوشی ها کم است ٫ ولی با توام پس صبورم هنوز»

قلم زده در پنجشنبه 1391/01/03روزگذرایام 7:33Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒستارهِ تنهای غروبƸ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ|

روزهــــاست که میــــ خــــوانم! هــــرروز  میــــ خــــوانم!

تکــــرار میکـــــنم ! مــــرور میـــــ کنــــم !

وبــــاز میـــــ خوانم ! اما هنــــوز اولِ خَطــــم !

دُرســـت مثــــل کســــی کــــه تا به حال منــــــطق نخوانده است !

چه سِــــــری است !!

نمیـــــ دانم... !

که چه طور منـــــطق نــــدانسته فـــــلسفـــه عمـــــیق چشـــــمانِ تـــــــــــــــورا

از حِفــــظم !! 

دفـتــــرمـ راامشــــب ،

  پــر نامتـــ کردمـ،

آبیــــ و سبز و سفید... 

آنقدر اسمـ تـــــو را داد زدمـ

 تا که رنگـــ از رخ خودکار پرید! 

 یاد چشمتـــ کردم،

 دستــــ سردمـ لرزید،

  دفترمـ خیســـ شد از چشمـ ترمـ،

  چـه کسی بغضــــ نگاهمـ را دید؟

 دفـتــرمـ راامشـــب
          
  قطرهـ قطرهـ پــر یــادتـــ کردمـ 

  چونــــ نفســـــ، اما دور،

   هـــر جا...

به دلم می گفتم چه صبوری تـــــو، صبور!!

   یاد آهنگـــــ صدایتــــــ کردمــــ، 

طاقتـــــ از قلبمـ رفتــــــ!

   و شدم باز همان شـــاعــر بیـ

 جانــــ و ضعیفــــ

  شعــر گـفتمــــــــــــــ، 

بیـ وزنـــــــــــ،

 ولیـ از وزن نگاهتــــ سنگینـــــــ، 

    واژهــــ هــا باز برایـــــــــ

 تـــــو ردیفــــــــــــ..

 دفـتــرمــ راامشـــب

مثـلـــ هـر شبـــــــــــــ،

 پـر نامتــــ کردمــــ... 

 

بر سفره‌ی هفت سین نشستن نیـــــــکوست
هم سنبل و سیب و دود ِ کُندر خوشـــبوست
افسوس که هر سفره کنارش خـــــــــالی ست
از پاره دلی گُمــــشده یا همــــدم و دوســــــت

هرروزتان لبریز از عطر بـــــهارباد


برچسب‌ها: بهــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــار
قلم زده در سه شنبه 1391/01/01روزگذرایام 0:0Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒستارهِ تنهای غروبƸ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ|

حواسَتـْـ بــِہ دِلَـتــْ باشَـد

 آטּ را هَر جایــے نَگُذار ...

 ایـטּ روزهـا دِلـْ را مـیدُزدَنـْد

 بَعد کــِہ بــِہ دَردِشاטּ نَخُوردے

 جاے صَنـْدوقِ پُسـتــْ آטּ را

 دَر سَطـْلِ آشـْغالـ میــے اَنـْدازَنـْد

 وَ تـــــــــــو خوبـْـ میدانــے دِلــے کــِہ الـْمثنــے شُد

 دیگر دلـْ نمــے شود!!!!!

 

 می توانی بــــــِروی قصه و رویا بــشوی

 راهی دورتـــــرین گوشه ی دنیــــا بشوی!

 ساده نگذشتم از این ع ش ق، خودت می دانی

 من زمینگیر شدم تا تـــــــــــو  مبادا بشوی!

 آی…مثل خوره این فــــکر عذابم می داد

 چوب مـــــن را بخوری ورد زبانها بشوی!

 من و تـــــــــــو  مثل دو تا رود مـــــــوازی بودیم

 من که مرداب شدم، کاش تـــــــــــو  دریا بشوی!

 دانه ی برفی و آنقدر ظریفـــــی که فقط

 باید از این طرف شیـــــشه تماشا بشوی!

 گره ی عشق تـــــــــــو را هیچ کسی باز نکرد

 تـــــــــــو خودت خواسته بودی که معما بشوی!

 در جهانی که پر از «وامق» و «مجنون» شده است

 می توانی «عذرا» باشی، «لیلا» بشوی!!

 می توانی فقط از زاویه ی یک لبـــــــخند

 در دل سنـــــگ تــــرین آدمها جا بشوی!!

 بعد از این ، مرگ ، نفسهای مــــرا می شمرد

 فقط از این نگرانم ، که تـــــــــــو  تنها بشوی!

....

قلم زده در دوشنبه 1390/12/22روزگذرایام 16:11Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒستارهِ تنهای غروبƸ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ|

نیمه پُــــر لیوان ع ش ق مان را بـبین.

مــ ــن،تـــــو،چــای شیــــرین!

...

تـــــو،هم می زنی.

مـــ ـن،حـــل می شوم.

ع ش ق می ماند و لــیوان و تـــــو.

همین!!!
 

 

ميان اين خطوط پريشان در هم

به دنبال تـــــو مي گردند

پيدايت نمي كنند

هيچ كجا

هرگز

هيچ كس نمي داند

كه  تـــــو

آرام بي انتهاي سفيدي هاي كاغذي

و بس

شعر كه تمام مي شود

تـــــو شروع مي شوي !

قلم زده در دوشنبه 1390/12/15روزگذرایام 18:23Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒستارهِ تنهای غروبƸ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ|


آخرين دردها
» تکرار مدامــــ !
» مرا کافی ست ...
» چه حاجــــــت به بیان است مرا؟
» تولدی دوباره!
» تــــــــــــــ ــــــــــو شاهم می شوی ..!
» من مطمــئنم...خــدا تـــ ـو را براي دلـــم نگــہ می دارد.
» برمیگردم...!
» بهاری باش...!
» فقط از این نگرانم..!
» هيچ كس نمي داند

Design By : Pichak