ღღღஜஜبـــــــ ــهــــار ِ منஜஜღღღ
✿قاصدک کاش نگویی که خبر یادت نیست✿✿من به خط و خبری از تـــو قناعت کردم ✿
مدتهاستــــ چتـــ ــر منطق را بر ســـ ــر گرفتـــــ ـه ام! تا باران "عـــــ شــــ ـق تـــــــــــــو " را تجربــــ ـه نکنم! ديگر توان مقابلــــ ـه با تبـــ و لرز برايـــ ــم باقيـــ نمانـــ ـده استـــ!!! تمام شـــ ــــعرهای عاشـــ ــقانه جهان شبیه تـــــــــــــو اند تـــــــــــــو اما پشت استعـــاره ای ایســـتاده ایی که به ذهـــن هیچ شــــاعری نخواهد رسید! ای کاش که در نیمه ی این راه فریاد نمی زدی که بــَـــ ــــرگرد...! ای کاش که این قصه نمی شد! این پنجره تا صبح سحر باز نـــــمی ماند! حســـ ـــرت زده ای بر لب این پنجره ای کاش با یـــ ـــاد دو چشمان تـــــــــــــو آواز نمی خواند! در باغــــچه کوچک تـــــــــــــو باز نشیند! تا از طرف مــــــــن ،سر فرصت دوسه باری آشفتگی حال تـــــــــــــورا خوب ببیند! تا شهر تـــــــــــــو رقصنده و طناز بیاید! هر گاه که تـــــــــــــوخیره شوی بر دل این ابر باران وفــــاداری مــــــــــــــن بر تـــــــــــــو ببارد! ویــــرانــــه شود این همه آشفتــــ ـــــگی و درد! ای کـــ ــــاش... فریــــــاد نمی زدی که بــــــرگرد...! جهنـــــمی بپــــا میـــکند
دلــــــم وقـــــتی شـــــــعری بیــــــاید و تـــــــــــــــــو میــــــان آن نبــــاشــــی! "خوشبختي" غزلي است که براي چشمهاي تـــــــــــــــــو سروده شده.... من وزن و قافيه ام را باخته ام که سپيد مي نويسم...... دل خوشم با غزلی تازه همینم کافی ست گاه گاهی که کنارت بنشینم کافی ست راديو ميــــــ گويد: آمارتصــــادفات خيــــلى بالاســ ـــت! وقتى كسى تـــــــــــورا عاشقانه دوست دارد ای که روی تـــــــــــو، بهشت دل و جان است مرا! ای که وصل تـــــــــــو مراد دل و جان است، مرا! از تـــــــــــودل برنکنم، تا دل و جـــــان است مرا در ره عشق تـــــــــــو تا، نـــام و نشان است مرا وصف حسن تـــــــــــوکنم، تا که زبان است مرا میکشم جور تـــــــــــو تا، تاب و توان است مرا روز و شب، مونــــس و پیــــدا و نهان است مرا بر سر کــــوی تـــــــــــو، فریاد و فغان است مرا که دل غمـــــزده جـــــانـــا، به چه سان است مرا همه خـــــون جـــــگر از، دیده روان است مرا خود درین حـــــال، چه حاجــــــت به بیان است مرا؟ در اسارت نفس های تـــــــــــو غرق می شوم هوای خیالت هوای زندگیست... دوستت دارم "دوست داشتن تــــــــــــو تا ابد" بهترین کادو خودم به خودم به مناسبت تولد امسالم ....! ... هوا سرد است! دلها بارانی! وقت خانه تکانیست! برخیز صدای چلچله می آید! فضای خانه شیدایست. بوی تازگی ترنم لحظه های با تــــــــــــوبودن در این چند سال! آه... خستگی ام را از تن برون خواهم کرد! زیر چتر سبز تــــــــــــو تولدی دوباره! بشتاب بسوی من! آغوشم هلهله تــــــــــــو را سر داده است! چشمانم به در دوخته شده اند! شمع های کیک تولدم نفسهای تــــــــــــو را برای خاموش شدن می خواهند! بهترین هدیه تولدم عاشقانه دوستت دارم. ... ایـــن بـــــار شــعرم که (تـــ ـــــــــــــــو)باشی.. خرابـتــــــ می شوم امشب نگاهم می شوی آیا . . . برایم دین و ایمانی گواهم می شوی آیا . . به دنبالتــــــ کشاندی دل بریدم از جهانی دل فاصـــــ ــله تان را با آدمـــها حفظ کنـــید! از یــــک جایی به بعـــــد آدمها، تــــ ـــاوان دوری آرزوهـــــایشان را از نزدیکی شــــــما می گیرند. تـــــ ــــ ــو صــــ ــــادقانـــه پيچيده باز ، عطر نگاهي به خانهام! از هر طرف به سوي من انگار ميوزي ! در ساحل نگاه تـــــــواز ياد رفتهاند! افسانههاي تلخ شب جاودانهام! با چلچراغ چشم تـــــــو بيدار ميشوم! آتشفشاني از نفس گرم تـــــــو، چنين از شوق تـــــــو، دوباره ، ببين آب ميشود! مثل انار سرخ ترک خورده ؛ چشم من زندگے شبیه شعرے است رسم وفاداری را از گل بیاموز... چون بر هر شاخه گلی بچسبد بر همان شاخه می میرد... زچشمت اگرچه که دورم هنوز ، پر از اوج و عشق و غرورم هنوز روزهــــاست که میــــ خــــوانم! هــــرروز میــــ خــــوانم! تکــــرار میکـــــنم ! مــــرور میـــــ کنــــم ! وبــــاز میـــــ خوانم ! اما هنــــوز اولِ خَطــــم ! دُرســـت مثــــل کســــی کــــه تا به حال منــــــطق نخوانده است ! چه سِــــــری است !! نمیـــــ دانم... ! که چه طور منـــــطق نــــدانسته فـــــلسفـــه عمـــــیق چشـــــمانِ تـــــــــــــــورا از حِفــــظم !! دفـتــــرمـ راامشــــب ، پــر نامتـــ کردمـ، آبیــــ و سبز و سفید... آنقدر اسمـ تـــــو را داد زدمـ یاد چشمتـــ کردم، دفترمـ خیســـ شد از چشمـ ترمـ، دفـتــرمـ راامشـــب چونــــ نفســـــ، اما دور، هـــر جا... به دلم می گفتم چه صبوری تـــــو، صبور!! طاقتـــــ از قلبمـ رفتــــــ! جانــــ و ضعیفــــ بیـ وزنـــــــــــ، ولیـ از وزن نگاهتــــ سنگینـــــــ، واژهــــ هــا باز برایـــــــــ تـــــو ردیفــــــــــــ.. دفـتــرمــ راامشـــب مثـلـــ هـر شبـــــــــــــ، پـر نامتــــ کردمــــ... بر سفرهی هفت سین نشستن نیـــــــکوست حواسَتـْـ بــِہ دِلَـتــْ باشَـد آטּ را هَر جایــے نَگُذار ... ایـטּ روزهـا دِلـْ را مـیدُزدَنـْد بَعد کــِہ بــِہ دَردِشاטּ نَخُوردے جاے صَنـْدوقِ پُسـتــْ آטּ را دَر سَطـْلِ آشـْغالـ میــے اَنـْدازَنـْد وَ تـــــــــــو خوبـْـ میدانــے دِلــے کــِہ الـْمثنــے شُد دیگر دلـْ نمــے شود!!!!! می توانی بــــــِروی قصه و رویا بــشوی راهی دورتـــــرین گوشه ی دنیــــا بشوی! ساده نگذشتم از این ع ش ق، خودت می دانی من زمینگیر شدم تا تـــــــــــو مبادا بشوی! آی…مثل خوره این فــــکر عذابم می داد چوب مـــــن را بخوری ورد زبانها بشوی! من و تـــــــــــو مثل دو تا رود مـــــــوازی بودیم من که مرداب شدم، کاش تـــــــــــو دریا بشوی! دانه ی برفی و آنقدر ظریفـــــی که فقط باید از این طرف شیـــــشه تماشا بشوی! گره ی عشق تـــــــــــو را هیچ کسی باز نکرد تـــــــــــو خودت خواسته بودی که معما بشوی! در جهانی که پر از «وامق» و «مجنون» شده است می توانی «عذرا» باشی، «لیلا» بشوی!! می توانی فقط از زاویه ی یک لبـــــــخند در دل سنـــــگ تــــرین آدمها جا بشوی!! بعد از این ، مرگ ، نفسهای مــــرا می شمرد فقط از این نگرانم ، که تـــــــــــو تنها بشوی! .... نیمه پُــــر لیوان ع ش ق مان را بـبین. ... تـــــو،هم می زنی. ميان اين خطوط پريشان در هم به دنبال تـــــو مي گردند پيدايت نمي كنند هيچ كجا هرگز هيچ كس نمي داند كه تـــــو آرام بي انتهاي سفيدي هاي كاغذي و بس شعر كه تمام مي شود تـــــو شروع مي شوي !

ای کاش شبانگاه که می شد
ای کـــاش کلاغی که فرورفت در افاق
ای کاش که این ابر که مهمان شده در شهر
ای کاش دوبـــــــاره برسد لحظه دیــــ ـــــدار


تـــــــو مرا باز رساندی به یقینم کافی ست
قانعم،بیشتر از این چه بخواهم از تـــــــو
گله ای نیست من و فاصله ها همزادیم
گاهی از دور تـــــــو را خوب ببینم کافی ست
آسمانی! تـــــــو در آن گستره خورشیدی کن
من همین قدر که گرم است زمینم کافی ست
من همین قدر که با حال و هوایت گهگاه
برگی از باغچه ی شعر بچینم کافی ست
فکر کردن به تـــــــو یعنی غزلی شور انگیز
که همین شوق مرا، خوب ترینم! کافی ست ...
پس چـــ ــــرامـــ ـن تــــ ـصادفأهم تـــــــــــو رانــــميــ بينــــم؟
بـــــازهم آماردروغ؟! 
شیوه بیان اسم تـــــــــــو درصداى او متفاوت است!
و تـــــــــــو... مى دانى كه نامــــت درلبهاى او ایــــمن است!
چون مراد دل و جانم، تـــــــــــویی از هردو جهان
میبرم نام تـــــــــــو و از تـــــــــــونشان میجویم
دم ز مــــــهرتـــــــــــوزنم، تا ز حیاتم باقی است
مـــن نه آنم که بخود، ازتـــــــــــوبگـــــردانم روی
گرچه از چشم نــــــــهانی تـــــو، خیــــــال رخ تــو
تـــــــــــو ز من فارغ و آسوده و هر شب تا روز
زانده شوق تـــــــــــو و محنت هجر تـــــــــــومپرس
دیده تا، قامت چون ســـــرو روان تـــــــــــو بدید
میکند رنـــــگ رُخـــــــم، از دل پر زار بیــــان
![]()


میـــــ نویــــــسمت…
” تـــــــ ـــــو ” را میان اصـــــطحکاک مداد و کاغذ
گیر خواهـــــم انداخت
شاید اینگونه بشودتـــــــ ـــــو را
” تجربه ” کرد…!!! 
هم وزن دارم ،
هم قافیه را نباختهام ...!
زمین خوردم برایتــــــ تکیه گاهم می شوی آیا . . .
سرم بر سنگ این دوران نشاید خورد بی مشکل
تویی مشکل و تنها اشتباهم می شوی آیا . . .
نه امضایی -نه مُهری- بی سوادم کوچه بازاری
شدم آواره ای بی کس پناهم می شوی آیا . . .
نشستم در بَرتــــــ امشب به حکمت سر نهادم من
ندارم برگه ای پنهان تــــــــــــــ ــــــــــو شاهم می شوی آیا؟؟؟

دروغ بـــ ـــگــو
م ــــ ـــن عــــاشقانـــه
کـــاری خواهم کــرد
"مــــــــ ـــ ـاه"
همـ ـــــــ ــیشه پشت ابــــــر بماند!!.jpg)
تمام "امن يجيب" های دلـــم را
گل مي کند دوباره تب شاعرانهام!
چون ماه بر عبور غريب شبانهام
اي صبح تابناک من اي بيکرانهام !
آتش زده تمام زمين و زمانهام
اين تکههاي يخ زده ي بي نشانهام!
تقديم تـــــــوست اين گهر دانه دانهام!
قافیه هایش با من
تــ♥ــو فقط
همیشه
ردیف باش...

اگــر غصه باريد از مـاه و سال ،به ياد گذشته صبورم هنوز
شـکستند اگر قاب یــاد مــرا،دل شيشه دارم بلورم هنوز
ســفر چاره دردهايم نـشد ، پر از فکر راه عبورم هنوز
سـتاره شدن کار سختی نبود ، گذشتم ولی غرق نورم هنوز
پــر از خاطرات قشنگ توام ، پر از ياد و شوق و مرورم هنوز
اگر کوک ماهور با ما نســاخت ،پر از نغمه پاک شورم هنوز
«قبول است عمر خوشی ها کم است ٫ ولی با توام پس صبورم هنوز»

تا که رنگـــ از رخ خودکار پرید!
دستــــ سردمـ لرزید،
چـه کسی بغضــــ نگاهمـ را دید؟
قطرهـ قطرهـ پــر یــادتـــ کردمـ
یاد آهنگـــــ صدایتــــــ کردمــــ،
و شدم باز همان شـــاعــر بیـ
شعــر گـفتمــــــــــــــ، 
هم سنبل و سیب و دود ِ کُندر خوشـــبوست
افسوس که هر سفره کنارش خـــــــــالی ست
از پاره دلی گُمــــشده یا همــــدم و دوســــــت
هرروزتان لبریز از عطر بـــــهارباد![]()
برچسبها: بهــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــار

مــ ــن،تـــــو،چــای شیــــرین!
مـــ ـن،حـــل می شوم.
ع ش ق می ماند و لــیوان و تـــــو.
همین!!! 
| Design By : Pichak |


